
Bewuste consumenten stellen zich vragen over de milieukenmerken en ethische
eigenschappen van producten. Labels kunnen daar een hulp bij bieden. Ze
geven informatie over de milieukenmerken van het product of over de sociale
omstandigheden waarin het gemaakt is.
Er zijn ook labels die aangeven dat het product eerlijk verhandeld is.
Andere labels geven geen duurzaamheidsinformatie maar zeggen iets over
de kwaliteit, de herkomst, de veiligheid of de samenstelling van een product.
Jammer genoeg worden we overstelpt met allerlei labels, symbolen en logo's,
zodat we door de bomen het bos niet meer zien. En bovendien zijn ze niet
allemaal even betrouwbaar.
Wanneer heb je nu te maken met een degelijk label?
Een betrouwbaar label is gebaseerd op een reeks criteria die strenger
zijn dan de geldende wetgeving en die controleerbaar zijn. Die controle
gebeurt door een onafhankelijke controle-organisatie, die erkend (geaccrediteerd)
is om die specifieke controles uit te voeren. De organisatie die het label
beheerd, is transparant. Alle informatie over ondermeer de criteria en
de lastenboeken is openbaar en kan op een eenvoudige manier opgevraagd
worden. De criteria zelf worden ontwikkeld in samenspraak met alle stakeholders
(producenten en/of sectororganisties, consumentenorganisaties, vakbonden
en NGO's).
Er zijn verschillende types labels.
Officiële labels worden door een overheid beheerd. De controles worden uitgevoerd door externe, onafhankelijke, en doorgaans geaccrediteerde organisaties. Deze accreditatie garandeert de betrouwbaarheid en de kwaliteit van de controle. Het zijn vrijwillige systemen: enkel de producenten die dat willen, brengen deze labelling op hun producten aan.
Private, collectieve labels worden beheerd door een industriële sector, een beroepsvereniging of een vereniging die als onhankelijk van de fabrikant of van de sector wordt beschouwd. Dat kan ook een NGO zijn. Er kunnen verschillende maatschappelijke actoren bij betrokken zijn. De controles worden uitgevoerd door externe, onafhankelijke en doorgaans geaccrediteerde organisaties. Ook dit zijn vrijwillige systemen.
Private, individuele, gecontroleerde labels zijn in het leven geroepen door een fabrikant of een distributeur, maar worden gecontroleerd door een externe en onafhankelijke organisatie, die over het algemeen geaccrediteerd is.
Private, individuele, niet-gecontroleerde labels worden in het leven geroepen door een fabrikant of een distributeur en blijven zijn exclusieve verantwoordelijkheid. Er is geen externe en onafhankelijke controle .
Verplichte etikettering kan zowel in een grafische vorm
zijn weergegeven als een bepaalde tekst zijn die verplicht op de verpakking
van het product is aangebracht.
Bewuste consumenten zijn steeds op zoek naar informatie over producten.
Productlabels kunnen daarbij helpen.
Ze kunnen je informeren over de milieukenmerken van een product of de
sociale omstandigheden waarin het tot stand kwam.
Er zijn ook labels die aantonen dat het product afkomstig is van eerlijke
handel. Andere labels geven geen duurzaamheidsinformatie maar zeggen iets
over de kwaliteit, de herkomst , de samenstelling of de veiligheid van
een product.
Consumenten zijn intussen overstelpt met allerhande labels, zowel betrouwbare
als labels van bedenkelijke oorsprong.
Ze zien door het bos de bomen niet meer, waardoor heel wat mensen ontmoedigd
raken en dreigen af te haken.
Deze website helpt je doorheen de wirwar van labels. Hij wordt steeds up to date gehouden en zal in de toekomst nog verder worden uitgebreid.